keramische Tegels

een klein stukje geschiedenis

Keramische tegels vinden hun oorsprong in de oudheid. De vroegste voorbeelden, vervaardigd uit gebakken klei, dateren uit het derde millennium voor Christus in Mesopotamië. De Grieken en Romeinen bouwden voort op de kennis van deze vroege beschavingen en introduceerden nieuwe technieken en stijlen. Zo ontstonden onder meer mozaïektegels, waarmee complexe en gedetailleerde afbeeldingen konden worden gecreëerd.

Tijdens de middeleeuwen verspreidden keramische tegels zich verder naar het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Islamitische ambachtslieden ontwikkelden verfijnde technieken voor het glazuren en decoreren van tegels, wat resulteerde in prachtige geometrische en kalligrafische patronen.

In Europa werden keramische tegels tijdens de renaissance en de barokperiode steeds populairder, vooral in Italië, met name in de regio’s rond Florence en Faenza.

Door de eeuwen heen bleven keramische tegels zich zowel kwalitatief als esthetisch verder ontwikkelen. De laatste jaren kunnen we zelfs spreken van een van de meest baanbrekende innovaties in de geschiedenis van keramiek: de opkomst van digitale 3D-printingtechnologie. Dankzij deze techniek kunnen complexe ontwerpen en structuren al vóór het bakproces in de klei worden aangebracht.

Hierdoor zijn moderne keramische varianten vandaag bijna niet meer te onderscheiden van natuurlijke materialen zoals hout, beton en heel wat natuursteensoorten.